Szczepienia do Angoli

Co warto wiedzieć o zdrowiu i bezpieczeństwie w Angoli?

Angola to portugalskojęzyczny gigant Afryki Środkowej - kraj naftowego boomu, dramatycznych krajobrazów i historii naznaczonej długą wojną domową (zakończoną w 2002 roku), dopiero odkrywany przez podróżników. Od nowoczesnego, drogiego Luandy nad Atlantykiem, przez potężne wodospady Kalandula i wyżyny Huambo, po pustynię Namib z endemicznymi welwitschiami na południu i egzotyczną eksklawę Cabinda. Pod względem zdrowotnym jest to jeden z bardziej wymagających kierunków świata: żółta gorączka jest tu obowiązkowa przy wjeździe, a malaria występuje w całym kraju przez cały rok. To podróż dla dobrze przygotowanych.

Żółta gorączka to przy Angoli temat numer jeden i jednocześnie twardy warunek wjazdu. Certyfikat szczepienia muszą okazać wszyscy podróżni od 9 miesiąca życia, także przylatujący bezpośrednio z Polski - bez ważnego dokumentu można nie zostać wpuszczonym. Szczepienie trzeba przyjąć co najmniej 10 dni przed przyjazdem, a certyfikat (żółta książeczka) jest ważny dożywotnio. To nie tylko formalność: żółta gorączka realnie krąży w Angoli, więc szczepienie chroni życie. Dlatego po ten kierunek zgłoś się do nas odpowiednio wcześnie - wymaganych 10 dni nie da się skrócić.

Malaria jest w Angoli równie poważna i obecna w całym kraju przez cały rok, łącznie ze stolicą Luandą. Dominuje najgroźniejsza odmiana Plasmodium falciparum, w dodatku oporna na chlorochinę, a w kraju nie ma obszarów wolnych od choroby ani bezpiecznej wysokości. Profilaktyka farmakologiczna - dobrana indywidualnie na konsultacji i rozpoczęta jeszcze przed wyjazdem - jest zalecana każdemu podróżnemu, wraz z konsekwentną ochroną przed komarami (repelent z DEET, ubranie z długim rękawem o zmierzchu, moskitiera). Po powrocie każda gorączka, nawet po kilku tygodniach lub miesiącach, wymaga pilnej diagnostyki w kierunku malarii.

Woda, jedzenie i wody słodkie. WZW A, dur brzuszny i cholera (w kraju trwa rozległa epidemia) przenoszą się przez skażoną wodę i jedzenie - pij wyłącznie wodę butelkowaną, przegotowaną lub uzdatnioną, unikaj lodu i surowych warzyw, a ręce myj i dezynfekuj. Osobnym, łatwym do przeoczenia zagrożeniem jest schistosomatoza: nie kąp się i nie bród w rzekach, jeziorach ani przy wodospadach (jak Kalandula), bo pasożyt wnika przez nieuszkodzoną skórę, a nie ma na niego ani szczepionki, ani profilaktyki w tabletkach. Po ekspozycji na wodę słodką warto wykonać badania po powrocie.

Bezpieczeństwo, miny i ubezpieczenie. Angola odbudowuje się po wojnie domowej, a jej pozostałością są miny i niewybuchy zalegające w głębi kraju - zwłaszcza w prowincjach Cuando Cubango, Moxico i Lundach oraz przy mostach i nieutwardzonych drogach; trzymaj się dróg asfaltowych i oczyszczonych ścieżek, szczególnie w porze deszczowej, gdy miny bywają przemieszczane. Infrastruktura medyczna jest ograniczona, a Luanda należy do najdroższych miast świata - przy poważnym zdarzeniu zwykle konieczna jest ewakuacja za granicę (najczęściej do RPA), dlatego polisa z wysokim pokryciem, transportem medycznym i ewakuacją lotniczą jest absolutnie konieczna. Angola leży poza Unią Europejską, więc karta EKUZ nie działa. Przed wyjazdem sprawdź aktualne komunikaty polskiego MSZ i zarejestruj podróż w systemie Odyseusz.