Szczepienia do Japonii

Co warto wiedzieć o zdrowiu i bezpieczeństwie w Japonii?

Japonia to podróż, o której marzy się latami - i zdrowotnie jeden z najłatwiejszych kierunków świata. Woda z kranu jest pitna wszędzie, higiena żywności wzorowa (surowa ryba w przydworcowym barze jest bezpieczniejsza niż sałatka w niejednym kurorcie), malarii i żółtej gorączki nie ma, a wścieklizna została wyeliminowana w latach 50. Dobre przygotowanie do Japonii to w mniejszym stopniu szczepienia, a w większym - dwie sprawy formalne, o których większość turystów dowiaduje się za późno: ubezpieczenie i zgodność apteczki z japońskim prawem.

Japońskie zapalenie mózgu - jedyny temat szczepionkowy. Nazwa myli: wirus krąży w całej Azji, a w samej Japonii - dzięki szczepieniom dzieci i modernizacji rolnictwa - notuje się dziś zaledwie kilka-kilkanaście przypadków rocznie, głównie na zachodzie kraju. Przenoszą go komary Culex, aktywne o zmierzchu od czerwca do października, żerujące na terenach rolniczych (pola ryżowe, hodowle świń). Dla turysty zwiedzającego Tokio-Kioto-Osakę ryzyko jest znikome. Rośnie przy pobytach powyżej miesiąca, wolontariacie na wsi i letnich objazdach z noclegami poza miastami - a że choroba w postaci objawowej jest bardzo poważna (śmiertelność do 30%), przy takich planach szczepienie (2 dawki, schemat przyspieszony w 7 dni) po prostu ma sens. Omawiamy to indywidualnie pod trasę.

Koszty leczenia - polisa to nie formalność. Japońska medycyna należy do najlepszych na świecie i jest wyceniana adekwatnie: wizyta ambulatoryjna to setki złotych, doba w szpitalu - tysiące, a leczenie urazu z transportem potrafi zjeść budżet kilku wypraw. Obcokrajowcy płacą z góry, część szpitali prosi o dowód ubezpieczenia przed przyjęciem, EKUZ nie działa. Wykup polisę z pokryciem co najmniej 200 000 zł (przy nartach w Niseko i trekkingu - z ratownictwem i sportami), a jej numer noś przy paszporcie, który - uwaga - masz prawny obowiązek mieć przy sobie.

Apteczka pod japońskie prawo. To najczęstsza pułapka: Japonia zakazuje wwozu leków z pseudoefedryną (np. Sudafed i część popularnych preparatów na przeziębienie) oraz amfetaminowych leków na ADHD - na lotnisku grozi za nie zatrzymanie, nie pouczenie. Kodeina podlega ostrym limitom, a zapas jakichkolwiek leków na ponad miesiąc wymaga uzyskanego przed wylotem zezwolenia yakkan shoumei. Paracetamol i ibuprofen są w pełni legalne. Przed wyjazdem przejrzyj skład wszystkiego, co pakujesz - na konsultacji robimy to rutynowo i podpowiadamy zamienniki.

Lato: upał, tajfuny i Fudżi. Lipiec i sierpień to 35°C przy wilgotności, która sprawia, że pot nie chłodzi - udar cieplny hospitalizuje w Japonii dziesiątki tysięcy osób rocznie, głównie zwiedzających i seniorów. Strategia: elektrolity z konbini, zwiedzanie rano i wieczorem, przerwy w klimatyzacji. Od sierpnia do października przechodzą tajfuny - śledź NHK World i zostaw luz w planie przejazdów. Na Fudżi (3776 m, sezon VII-IX) wchodź z noclegiem w schronisku - choroba wysokościowa regularnie zawraca tych, którzy atakują szczyt prosto z autobusu.

Zwierzęta - inne zasady niż w reszcie Azji. Brak wścieklizny zmienia kalkulację: pogryzienie przez słynne jelenie z Nary czy małpy z Arashiyamy nie grozi śmiertelną chorobą - ale grozi paskudną raną, więc nie karm z ręki poza wyznaczonymi punktami, nie pokazuj jedzenia i nie patrz małpom prosto w oczy. Rany dezynfekuj i sprawdź ważność tężca. Na Hokkaido dochodzą niedźwiedzie brunatne (dzwonek na szlak, zasady parków), na Okinawie - jadowity wąż habu w zaroślach i meduzy w sezonie: kąp się w strefach z siatkami.