Szczepienia do Turcji

Co warto wiedzieć o zdrowiu i bezpieczeństwie w Turcji?

Turcja to jeden z najpopularniejszych kierunków turystycznych świata i zarazem jeden z najłatwiejszych zdrowotnie - kraj na styku Europy i Azji, od bazarów i meczetów Stambułu, przez bajkowe doliny Kapadocji z balonami o świcie, po kurorty riwiery, białe trawertyny Pamukkale i antyczny Efez. Klimat jest śródziemnomorski, a ryzyko chorób tropikalnych minimalne: nie ma tu praktycznie malarii ani żółtej gorączki, a denga nie jest istotnym zagrożeniem. Dla większości tras dobre przygotowanie sprowadza się do rutynowych szczepień i zdrowego rozsądku, a dwa wyróżniające się tematy to wścieklizna i kleszcze.

Wścieklizna i bezpańskie zwierzęta to najbardziej praktyczny temat zdrowotny w Turcji. Uliczne psy i koty są wszędzie - w Stambule bywają wręcz lokalnym symbolem - a Turcja należy do krajów, gdzie wścieklizna u psów wciąż występuje. Dla turysty oznacza to przede wszystkim ostrożność: nie dotykać, nie karmić i nie prowokować zwierząt, zwłaszcza z dziećmi, które najczęściej są pokąsane. Po każdym ugryzieniu lub zadrapaniu należy natychmiast przemyć ranę wodą z mydłem i jak najszybciej zgłosić się po pomoc - szczepienie poekspozycyjne trzeba rozpocząć od razu. Przy dłuższych pobytach i podróży z dziećmi warto rozważyć szczepienie przedekspozycyjne, które upraszcza późniejsze postępowanie.

Choroby pokarmowe to drugi najczęstszy temat - biegunka podróżnych, WZW A i dur brzuszny przenoszą się przez wodę i jedzenie. W dużych miastach i hotelach woda z kranu bywa uzdatniana, ale większość podróżnych pije butelkowaną, zwłaszcza poza dużymi ośrodkami i na wsi; warto też uważać na lód. Szczepienie na WZW A to rozsądne minimum, a tureckiej kuchni - kebabów, meze, słodyczy - można próbować śmiało, wybierając miejsca z dużą rotacją.

Kleszcze i CCHF to wyróżnik Turcji, choć dotyczy wąskiej grupy. Gorączka krwotoczna krymsko-kongijska, przenoszona przez kleszcze i kontakt z krwią zwierząt gospodarskich, występuje głównie w środkowej, północnej i wschodniej Anatolii oraz w regionie Morza Czarnego, wiosną i latem. Ryzyko realne jest przy trekkingu, biwakowaniu i pobytach na wsi - dla turysty na riwierze czy w Stambule jest znikome. Ochrona to repelent, zakryte jasne ubranie, kontrola ciała po przebywaniu w trawie i prawidłowe usuwanie kleszczy. Szczepionki nie ma.

Słońce, upał i aktywności. Riwiera i antyczne stanowiska zwiedzane w pełnym słońcu, a zwłaszcza białe trawertyny Pamukkale, dają bardzo silne odbicie promieni - filtr SPF 50+, nakrycie głowy i nawodnienie są konieczne. Przy balonach w Kapadocji, paralotniach nad Ölüdeniz, trekkingu i sportach wodnych zdarzają się urazy, a wspinaczka na Ararat (5137 m) niesie ryzyko choroby wysokościowej.

Opieka medyczna i ubezpieczenie. Turcja ma dobrą, rozbudowaną opiekę - prywatne szpitale w Stambule, Ankarze i kurortach reprezentują wysoki poziom i są celem turystyki medycznej. Leczenie jest jednak płatne z góry, a bogaty schemat szczepienia poekspozycyjnego po pokąsaniu przez zwierzę bywa kosztowny. Dlatego polisa z pokryciem min. 30 000-50 000 EUR i transportem medycznym, a przy aktywnościach z ich pokryciem, jest w Turcji rozsądną koniecznością.