Czym jest grypa?
Grypę wywołują wirusy z rodziny Orthomyxoviridae, przy czym dla człowieka znaczenie epidemiczne mają typy A i B. Typ A dzieli się dalej na podtypy według dwóch białek powierzchniowych: hemaglutyniny i neuraminidazy, stąd oznaczenia takie jak H1N1 czy H3N2.
Cechą, która odróżnia grypę od większości chorób zakaźnych, jest tempo zmienności wirusa. Zachodzi ona dwiema drogami. Pierwsza to dryf antygenowy - stopniowe, drobne mutacje białek powierzchniowych, przez które przeciwciała z poprzedniego sezonu rozpoznają wirusa coraz słabiej. To właśnie dryf wymusza coroczną aktualizację składu szczepionki. Druga to skok antygenowy, czyli wymiana całych segmentów materiału genetycznego między szczepami ludzkimi i zwierzęcymi. Zdarza się rzadko, ale to on odpowiada za pandemie, ponieważ populacja nie ma wtedy żadnej wcześniejszej odporności.
Transmisja zachodzi drogą kropelkową oraz przez kontakt z powierzchniami skażonymi wydzieliną dróg oddechowych. Wirus namnaża się w nabłonku dróg oddechowych, niszcząc go i otwierając drogę wtórnym zakażeniom bakteryjnym - stąd typowy schemat powikłania: kilka dni poprawy, a potem ponowny wzrost gorączki i zapalenie płuc.
Dla medycyny podróży istotna jest sezonowość rozłożona odwrotnie na obu półkulach. Skład szczepionki jest ustalany osobno dla półkuli północnej i południowej, a preparaty dostępne w Polsce jesienią odpowiadają na warianty przewidywane dla naszego sezonu. Podróżny lecący w lipcu do Australii wchodzi więc w szczyt cudzego sezonu, z odpornością pochodzącą ze szczepienia sprzed kilku miesięcy i przygotowaną pod inne warianty. W strefie międzyzwrotnikowej sezonowość zanika i wirus krąży przez cały rok, z nasileniem w porze deszczowej.